Praca zawodowa i działania społeczne W latach 1933–1939 służył w 2 Pułku Szwoleżerów Rokitniańskich. W latach 1945–1948 prowadził zakład Mechanicznej Obróbki Drewna w Warszawie (ul. Julianowska 17) – przedsiębiorstwo należące do brata Adama wywiezionego na roboty do Niemiec. Od czerwca 1948 roku pracował w Biurze Rewindykacji UNRRA Demobilu I Reliefu (ul. Frascati 2) na stanowisku Kierownika Referatu Transportu oraz prowadził wykazy zakupów, obrotu i zadłużenia w ramach pożyczki A-50. W 1949 roku rozpoczął pracę w Ministerstwie Budownictwa, gdzie był Naczelnikiem Zjednoczonych Zakładów Stolarki Budowlanej. W latach 1967–1968 pracował jako trener jeździectwa w WKS „Lotnik”.

Pracując społecznie, był mężem zaufania w Ministerstwie Budowy Miast i Osiedli (1950–1951), sekretarzem, a następnie przewodniczącym Koła TPPR w tym ministerstwie oraz sekretarzem Kolegium Sędziów w Polskim Związku Jeździeckim. Był sędzią jeździectwa I klasy. Należał do WKS „Gwardia”, później przekształconej w WKS „Lotnik”. Do 1965 roku pełnił funkcję Sekretarza Warszawsko-Lubelskiego OZJ. Był współorganizatorem i sędzią mistrzowskich zawodów w ujeżdżeniu. Wspólnie z Tadeuszem Grabowskim i Janem Mickunasem napisał pierwsze w Polsce przepisy dyscypliny jeździeckiej WKKW.