Eesti Vabaõhumuuseum – skansen etnograficzny znajdujący się w w Tallinnie, w Estonii, poświęcony estońskiej ludowej architekturze i kulturze materialnej. Został otwarty dla zwiedzających w 1964 roku. W swoich zbiorach muzeum prezentuje ponad 80 obiektów rozmieszczonych w lesie na wybrzeżu Morza Bałtyckiego na obszarze 72,22 hektara. Nazwa placówki Eesti Vabaõhumuuseum oznacza Estońskie Muzeum na wolnym powietrzu.
Historia Pierwsze plany stworzenia muzeum etnograficznego na wolnym powietrzu, na wzór szwedzkiego Skansenu i innych muzeów powstających w krajach nordyckich, zostały sformułowane w 1913 roku w powstałym kilka lat wcześniej Estońskim Muzeum Narodowym w Tartu. Ich realizację opóźniły jednak dwie wojny światowe, mimo tego, że na przełomie lat 20 i 30. XX wieku w niepodległej Estonii działało stowarzyszenie poświęcone utworzeniu w Tallinnie takiego muzeum, a przyszła ekspozycja była projektowana przez etnografów Estońskiego Muzeum Narodowego z otwarciem planowanym na lipiec 1941 roku w parku Pirita. Plany te zniweczyła II wojna światowa oraz radziecka aneksja Estonii. Po wojnie i epoce stalinizmu powrócono jednak w latach 50. w Estońskiej Socjalistycznej Republice Radzieckiej funkcjonującej w ramach ZSRR do koncepcji utworzenia skansenu. Prace przygotowawcze rozpoczęły się w 1956 roku w Ministerstwie Kultury republiki.