Podczas akcji ustalono, że w obozie nie ma żadnych jeńców, ponieważ niedawno zostali przeniesieni do innych miejsc.
Pomimo nieosiągnięcia głównego celu operacji, samo wykonanie rajdu było niemal bezbłędne, z zaledwie dwoma rannymi i dwoma straconymi samolotami (przy czym strata jednego z nich była spowodowana planowanym lądowaniem awaryjnym podczas ataku na obóz). Krytyka braku wykrycia przeniesienia jeńców przed akcją, zarówno ta publiczna, jak i wewnętrzna w administracji prezydenta Richarda Nixona, doprowadziła rok później do poważnej reorganizacji amerykańskiej sieci wywiadowczej.
Planowanie, organizacja i szkolenie Polar Circle Koncepcja przeprowadzenia misji ratunkowej w Wietnamie Północnym zrodziła się 9 maja 1970 roku. Jednostka wywiadowcza sił powietrznych doszła do wniosku na podstawie analizy zdjęć lotniczych, że w kompleksie w pobliżu Sơn Tây, podejrzewanym od końca 1968 roku o bycie obozem jenieckim, jest przetrzymywanych 55 amerykańskich jeńców wojennych i że co najmniej sześciu z nich pilnie potrzebuje ratunku. W promieniu 8 km od obozu stacjonowało 12 000 żołnierzy Wietnamu Północnego. Po potwierdzeniu tych ustaleń generał brygady James R. Allen, zastępca dyrektora ds.