Simons wybrał 103 osoby po odbyciu rozmów z 500 ochotnikami, większość z nich stanowili żołnierze sił specjalnych 6. i 7 Grupy Sił Specjalnych z Fort Bragg w Karolinie Północnej. Planiści USAF wybrali kluczowych dowódców sił powietrznych, którzy następnie wybrali personel do swoich załóg. Załogi śmigłowców i samolotów A-1 Skyraider zostały złożone z instruktorów służących w Eglin, a ich personel powrócił z Azji Południowo-Wschodniej. Dwie załogi samolotów C-130E(I) Combat Talon zostały utworzone z eskadr stacjonujących w Niemczech Zachodnich i Karolinie Północnej. Następnie wszyscy zostali poproszeni o zgłoszenie się na ochotnika do tymczasowego przydziału służbowego bez dodatkowego wynagrodzenia i bez otrzymania informacji o charakterze misji. Do projektu wybrano 103 żołnierzy armii i 116 żołnierzy sił powietrznych USA, w tym żołnierzy sił lądowych, członków załóg lotniczych, członków oddziałów wsparcia i planistów. Grupa zadaniowa składająca się z 219 osób planowała, szkoliła się i działała pod nazwą „Joint Contingency Task Group” (JCTG).
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Operacja Ivory Coast · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.