Dwie kolejne całonocne próby i łącznie 31 ćwiczebnych lądowań HH-3E na dziedzińcu makiety potwierdziły ten wybór.
24 września Manor zalecił Sekretarzowi Obrony USA Melvinowi Lairdowi zatwierdzenie terminu październikowego, przy czym 21 października był najbardziej prawdopdoboną datą wykonania misji. Jednak na odprawie w Białym Domu 8 października z doradcą ds. bezpieczeństwa narodowego Henrym Kissingerem i generałem Alexandrem M. Haigiem Kissinger opóźnił misję do listopada, ponieważ prezydent Nixon nie był wtedy obecny w Waszyngtonie i nie mógł zostać poinformowany na czas o zatwierdzeniu terminu październikowego. To opóźnienie, choć stwarzało ryzyko naruszenia tajemnicy misji, przyniosło korzyści w postaci przedłużonego szkolenia, nabycia sprzętu noktowizyjnego i lepszego rozpoznania obozu.
Manor i Simons spotkali się z dowódcą Task Force 77, wiceadmirałem Fredericem A. Bardsharem, na pokładzie jego okrętu flagowego USS „America” 5 listopada, aby zorganizować misję dywersyjną, która miała zostać przeprowadzona przez samoloty marynarki wojennej.