Aleksandra Szurmiak-Bogucka (ur. 26 grudnia 1928 w Nowym Sączu, zm. 17 lipca 2020 w Krakowie) – polska etnomuzykolożka, znawczyni folkloru muzycznego polskich Karpat.

Życiorys

Była córką historyka i pedagoga Bolesława Szurmiaka (1884–1975) oraz polonistki Anny z d. Juszczyk (1900–1960). Miała starsze siostry: Halinę Barbarę (1920–1945) oraz Marię (1924–2014).

Muzyką ludową zainteresowała się dzięki ojcu i stryjowi Mieczysławowi, nauczycielowi i działaczowi ludowemu.

W latach 1946–1948 uczyła się w Prywatnym Liceum Ogólnokształcącym na wydziale Humanistycznym u Sióstr Niepokalanek w Nowym Sączu. Od 1945 pobierała tamże lekcje gry na fortepianie. W 1954 ukończyła dyplomem Państwową Średnią Szkołę Muzyczną w Krakowie, w klasie fortepianu pod kier. prof. Haliny Ekier . Była absolwentką muzykologii na Uniwersytecie Jagiellońskim (1949 -1953). Uczęszczała na wykłady z etnografii w Katedrze Etnografii Słowian na Wydziale Historyczno-Filozoficznym UJ zakończone egzaminem ogólnym u prof. Kazimierza Moszyńskiego i prof. Jadwigi Klimaszewskiej. Jako studentka uczestniczyła w Akcji Zbierania Folkloru Muzycznego zorganizowanej przez Państwowy Instytut Sztuki, transkrybując pieśni z Podhala. Od 1953 należała do Krakowskiej Ekipy Regionalnej.