Tam poznała przyszłego męża Kazimierza Boguckiego (1927–1970), choreografa i reżysera, za którego wyszła w 1957. W czasie obozów studenckich zajmowała się badaniem folkloru muzycznego Kurpiów i Mazowsza.
W latach 1954–1965 pracowała w Państwowym Instytucie Sztuki (od 1959 Instytut Sztuki PAN). W latach 1965–2000 była kierowniczką redakcji Dawnej Muzyki Polskiej i Folkloru w Polskim Wydawnictwie Muzycznym w Krakowie.
Od lat osiemdziesiątych do dwutysięcznych regularnie udzielała wywiadów dla Polskiego Radia Pr II, także Radia Kraków, przygotowała również wiele audycji o folklorze muzycznym regionu Karpat.
Specjalizowała się w tradycyjnej muzyce podhalańskiej. Poświęciła jej wiele książek i artykułów. Zebrała kilka tysięcy pieśni, melodii i wywiadów Lachów Sądeckich i Limanowskich, Górali Skalnego i Niżnego Podhala, Górali Żywieckich, Rytersko-Piwniczańskich, Gorczańskich, Pienińskich, Spisza, Orawy, Łemków, Krakowiaków – zwłaszcza Krakowiaków Wschodnich. Transkrybowała pieśni do zbiorów innych autorów.