W latach 1924–1939 pracowała w Państwowym Zakładzie Higieny w Dziale Leków, Witamin i Hormonów, w Wydziale Oświaty Pozaszkolnej i w Zakładzie Biochemii. W PZH prowadziła badania nad zastosowaniem wybranych metod chemicznych w medycynie sądowej. Była też nauczycielką w Powszechnym Uniwersytecie dla Dorosłych.
Przed II wojną światową należała do Towarzystwa Krzewienia Kultury Fizycznej Kobiet. Popularyzowała wychowanie fizyczne wśród kobiet, prowadziła zajęcia gimnastyczne i gry sportowe (ukończyła kurs gimnastyki artystycznej w Kopenhadze). Po wybuchu wojny wyjechała z synem Krzysztofem (1930–1999) do Lwowa. W grudniu 1939 jej mąż wyjechał do Francji w celu udziału w tworzeniu armii gen. Andersa.
W latach 1939–1941 pracowała w Zakładzie Chemii Fizjologicznej Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Lwowskiego. W Katedrze Chemii Lekarskiej UL współpracowała z Jakubem Parnasem. W latach 1941–1943 pracowała w Fabryce Organopreparatów „Laokoon” we Lwowie. Po wyjeździe do Warszawy, w latach 1943–1944, pracowała w prywatnej wytwórni leków. Brała udział w powstaniu warszawskim. Była więźniarka obozu Dulag 21 w Pruszkowie.