Olaf), dotyczące praw Islandczyków w Norwegii i Norwegów w Islandii.
Chrystianizacja
Chrześcijaństwo zostało pokojowo – w drodze kompromisu zaproponowanego przez Mówcę Prawa, Þorgeira Ljósvetningagoði, wybranego tu na arbitra – przyjęte w Islandii decyzją Althingu w 1000 r. Głównym powodem nawrócenia był nacisk króla Norwegii, który przysyłał do Islandii księży i misjonarzy, aby ci nawracali jej pogańskich mieszkańców. Pierwsze biskupstwo zostało założone w Skálholcie w południowej Islandii w 1056 r. przez Ísleifura Gissurarsona. Jego syn i następca – Gissurr Ísleifsson, utworzył kolejne biskupstwo w Hólarze w północnej Islandii w 1106 r. Pierwszy klasztor w Islandii ufundowano w Thingeyri w 1133 r., a później zbudowano następne, z tym, że żeński klasztor był tylko jeden. Oba biskupstwa wraz z klasztorami stały się ośrodkami naukowymi wyspy.