wieś nawróciła się na luteranizm, dokonano konwersji parafii w Brzezimierzu na zbór ewangelicki, a kontrolę nad wsią przejęli książęta brzescy i oławscy, którzy utworzyli w Brzezimierzu dobra kameralne. W 1607 r. Brzezimierz powiększył się o 10 łanów zakupionych od chłopów ze Skrzypnika (Runzen). W latach 1693-1707 kościół w Brzezimierzu na powrót stał się katolicki.
W okresie pruskim po okresie wojen śląskich w połowie XVIII w. Brzezimierz był własnością urzędu królewskiego w Oławie. Do 1830 r. w kościele w Brzezimierzu odprawiano polskojęzyczne nabożeństwa ewangelickieParczewski 1890, s. 757. W pierwszej połowie XIX w. we wsi znajdowały się oprócz kościoła ewangelickiego również szkoła ewangelicka z jednym nauczycielem, zajazd, dwa sklepy i zakład szewski. W 1845 r. odnotowano we wsi hodowlę 37 sztuk trzody chlewnej. W 1885 r. powierzchnia katastralna wsi wynosiła 131 ha, z czego pola uprawne stanowiły 123 ha, a łąki 1 ha, a dochód netto z podatku gruntowego wynosił 42 marek niemieckich za hektar pola i 7,05 marek za hektar łąki. W 1931 r. powierzchnia katastralna wsi wynosiła 131,1 ha, a dochód netto z podatku gruntowego wynosił 41.98 reichsmarek za hektar. Najbliższa wsi stacja kolejowa znajdowała się w Polwicy (Polwitz).