Był jednak mistrzem stylu gry „walking bass”, zyskując dzięki temu przydomki: „The Master of the Walking Bass” i „The Walker”. W 1957 zaczął nagrywać dla wytwórni Contemporary Records jako lider. Później poza pracą studyjną grał w klubach Kalifornii. Jeździł także w trasy koncertowe. Stale współpracował wówczas z pianistą Joem Castro i saksofonistą Teddym Edwardsem. Okazonalnie nagrywał również z gwiazdami rocka – grupą The Doors i Van Morrisonem, oraz formacją jazz-rockową The Jazz Crusaders.
Od 1973 ze względu na dolegliwości serca i płuc często przyjeżdżał do Portland, gdzie panował łagodny klimat. Osiadł tam w 1986. Regularnie musiał się poddawać intensywnej terapii tlenowej. Mimo to w latach 90. pozostał aktywny zawodowo. Prowadził swój zespół, w którym gościnne grywali słynni jazzmani, przyjeżdżający z koncertami do Portland. Z czasem stał się ikoną jazzową miasta i wzorem dla tamtejszych muzyków. W 1992 nagrał jako lider swój ostatni album pt. Walkin’ the Basses.
Zmarł na zawał serca w szpitalu w Portland. Miał 71 lat.