Mieczysława Mitera-Dobrowolska (ur. 1 stycznia 1900 w Skołyszynie, zm. 17 marca 1992 w Krakowie) – polska polonistka, historyczka literatury, badaczka dziejów oświaty, nauczycielka akademicka na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach.

Życiorys Urodziła się 1 stycznia 1900 roku w Skołyszynie w rodzinie nauczycielskiej. Edukację odebrała w Krakowie, gdzie ukończyła Gimnazjum św. Anny (obecne I Liceum Ogólnokształcące im. Bartłomieja Nowodworskiego w Krakowie), w którym złożyła maturę. W 1920 roku podjęła studia na Uniwersytecie Jagiellońskim. Jej zainteresowania naukowe, obejmujące historię literatury oraz dzieje oświaty, kształtowali profesorowie Ignacy Chrzanowski i Stanisław Kot. W 1927 roku obroniła doktorat z filozofii na Uniwersytecie Jagiellońskim, przedstawiając pracę dotyczącą działalności pedagogicznej księcia Adama Czartoryskiego.

W czasie swojej edukacji działała w różnych organizacjach i związkach młodzieżowych. W latach 1916–1918 uczestniczyła w pracach tajnego Związku Filareckiego. Należała także do Chrześcijańskiego Związku Akademików i Koła Polonistów UJ.