W 1926 roku rozpoczęła pracę jako nauczycielka w Prywatnym Seminarium Żeńskim w Rzeszowie. Dwa lata później przeniosła się na Górny Śląsk, gdzie podjęła zatrudnienie jako nauczycielka języka polskiego oraz propedeutyki filozofii w Żeńskim Gimnazjum i Liceum w Katowicach (późniejsze VIII Liceum Ogólnokształcące im. Marii Skłodowskiej-Curie w Katowicach). W 1932 roku powierzono jej kierowanie Ogniskiem Metodycznym Języka Polskiego dla nauczycieli województwa śląskiego. Funkcję tę sprawowała, z przerwą w okresie II wojny światowej, aż do roku szkolnego 1945/1946.
W czasie niemieckiej okupacji podczas II wojny światowej, wraz z mężem została wysiedlona z Katowic i zamieszkała w Krakowie. Tam zaangażowała się w działalność Tajnego Kuratorium Szkolnego. We wczesnych latach okupacji, w ramach akcji prowadzonej przez Radę Główną Opiekuńczą w Krakowie, sprawowała opiekę społeczną nad nauczycielami pochodzącymi z ziem zachodnich oraz nad rodzinami osób uwięzionych. W listopadzie 1941 roku została aresztowana przez Gestapo i osadzona w więzieniu Montelupich, skąd zwolniono ją w kwietniu 1942 roku.