Bardzo dużą wagę położono na ograniczenie szumów generowanych przez mechanizmy okrętowe, co pozwala nie tylko na działania w taki sposób aby okręt nie został wykryty przez stacje hydrolokacyjne przeciwnika ale pozwala to na dokładniejsze działanie systemów hydrolokacyjnych posiadanych przez jednostkę, gdyż nie są one zakłócane przez szumy generowane przez okręt.
Pierwotnie zakładano wyposażenie okrętów OHP radar trójwspółrzędny SPS-52, jednak generowało to wysokie koszty, dlatego zdecydowano się zamontować dwuwspółrzędny radar obserwacji przestrzeni powietrznej AN/SPS-49. Także w ramach oszczędności zdecydowano się aby ograniczyć ilość komputerów w centrum bojowym okrętu oraz nie zamontowano automatycznej linii transmisji danych (NTDS), jednak pozostawiono zapas miejsca i możliwość montażu powyższego systemu w przyszłości. Zdecydowano się na wykorzystanie przy budowie tak zwanej konstrukcji „pudełkowej”, czyli okręty budowane były z sekcji o różnej masie, po czym sekcje te łączono w całość. Dodatkowo zastosowano prosty kształt dużej nadbudówki aby uprościć proces budowy.