Zamiast tego należało ich pochować w ziemi, w oddalonym i „niegościnnym” miejscu, z głową zwróconą na południe, co stanowiło oznakę hańby.

Donoszono, że skóra kurczaka stanowiła symboliczne przedstawienie ludzkiego ciała, które według wierzeń miało być spożywane przez osoby opętane przez złe duchy. Zatrzymanie skóry kurczaka w żołądku wskazywało na skłonność do konsumpcji ludzkiego mięsa. Według XIX-wiecznego malgaskiego historyka Raombany ordalie tangena były postrzegane przez społeczeństwo jako forma boskiej sprawiedliwości, w którą ludzie pokładali bezwarunkową wiarę. Akceptowano nawet werdykt winy w przypadku osoby niewinnej, uznając go za sprawiedliwy, choć niezrozumiały boski wyrok. Uważano również, że roślina stosowana w rytuale zawierała ducha Manamango, który mógł przyczynić się do ustalenia winy lub niewinności danej osoby.