Początek XX wieku przyniósł wsi dalszy rozwój. Staraniem ówczesnego proboszcza, ks. Macieja Warmuza, założono w Bulowicach ochotniczą straż pożarną oraz otwarto przystanek kolejowy, otworzono również kółko rolnicze, sklep i dom kultury. Wieś nie ucierpiała zbytnio w wyniku wybuchu I wojny światowej, wojska rosyjskie nacierające na Austro-Węgry nie dotarły poza Kraków. W styczniu 1915 roku dotarła do Kęt I Brygada Legionów pod dowództwem Józefa Piłsudskiego. Jeden z pułków piechoty do końca lutego stacjonował w Bulowicach. Zakończenie wojny było czasem niepokoju – szerzyły się rabunki i przestępczość, miały miejsce napaści na Żydów.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości mieszkańcy powrócili do zajęć rozwijanych przed wojną – funkcjonowały założone przez ks. Warmuza instytucje społeczne i kulturalne, działała szkoła podstawowa i dom kultury oraz przedszkole i sierociniec prowadzony przez siostry zmartwychwstanki. Mieszkańcy zajmowali się rolnictwem i handlem z przemysłowymi rejonami Śląska.
W 1936 r. w Bulowicach powstał też dom braci albertynów, w którym otwarto nowicjat.