Około połowy roku 1919 zaczęto formalne włączanie zborów z terenów wschodnich II RP do Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego. 26 sierpnia 1919 przez Ministerstwo Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego kościołowi temu został oddany tymczasowy zarząd nad parafiami ewangelickimi działającymi na terytorium powiatów bialskiego, białostockiego oraz sokólskiego, natomiast we wrześniu tego roku częścią Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w RP stała się Parafia Ewangelicko-Augsburska w Grodnie.
Końcem 1919 i początkiem 1920 o włączenie do konsystorza warszawskiego zawnioskowały parafie w Łucku, Nejdorfie, Rożyszczach, Równem, Tuczynie i Włodzimierzu Wołyńskim. W związku z tym początkiem 1920 duchowni Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego, głównie z parafii w Chełmie i Lublinie prowadzili obsługę duszpasterską większości parafii ewangelickich zlokalizowanych na terenie Polesia i Wołynia.