Spożywano mleko i jego przetwory (twarogi, masło, zsiadłe mleko). Posiłki okraszano smalcem, skwarkami, śmietaną. W tradycyjnym wymiarze kuchnia ta bazowała w znacznym stopniu na produktach roślinnych: kaszach (głównie jaglana i gryczana), mąkach (głównie żytnia, owsiana), warzywach (jak: ziemniaki, kapusta) oraz runa leśnego (głównie grzyby, borówki, jagody).
Potrawy Jednym z podstawowych składników codziennego jadłospisu były ziemniaki. Najczęściej gotowane, polewano omastą i podawano ze słodkim i kwaśnym mlekiem lub maślanką. Drobno posiekane ziemniaki kiszono i gotowano z grochem lub fasolą. W okolicach Kolbuszowej potrawę tę nazywano kapustą ziemniaczaną, w Tuszymie i Przecławiu – ciupanką. Z surowych i gotowanych ziemniaków, przygotowywano pierogi kudłate, nadziewane serem i polewane tłuszczem, gotowano także kacapoły czyli kluski ziemniaczane podawane okraszone masłem. W Kolbuszowej Górnej z surowych i gotowanych ziemniaków, pieczono placki na blasze. Gotowano też tzw. dziada – drobno pokrojone ziemniaki, zasypywane kaszą jęczmienną i maszczone tłuszczem z cebulą. Ziemniaki były dodatkiem do zup, zwłaszcza do białego barszczu, który w kuchni lasowiackiej nigdy „z komina nie schodził”.