Ważnym składnikiem codziennego pożywienia była kapusta, którą ze względu na łatwość przechowywania można było spożywać przez cały rok. Świeże, liście kapusty wykorzystywano do zawijania gołąbków lub gotowano posiekane, zabielane śmietaną i zagęszczano mąką. Liście kapusty wykorzystywano także jako podkładkę pod ciasto do wypieku chleba. Kapusta kiszona była wykorzystywana m.in: do przyrządzania pierogów nadziewanych samą gotowaną kapustą lub kapustą i grzybami, do kapusty z grzybami, kapusty z grochem, kapusty z fasolą. W okolicach Turbii jedzono potrawę złożoną z kiszonej kapusty, białej fasoli i kaszy jaglanej.
Spożywane były potrawy z roślin strączkowych – grochu, fasoli i bobu, które uchodziły za bardzo sycące. Gotowany groch, bób i fasolę polewano omastą, lub dodawano do kapusty i zup. W okolicy Tarnobrzega podawano grochowiak – groch gotowany w osolonej wodzie zaprawionej octem. Bób jedzono też jako dodatek do barszczu i rosołu oraz gotowano pierogi nadziewane bobem.