Malarstwo za panowania Szahdżahana thumb|Objęcie tronu przez Szahdżahana, miniatura Bićitra z Padszahname. Ok. 1628. Royal Collection Od połowy XVI wieku wielu mogolskich artystów starało się przybliżyć malarstwo do empirycznie percypowanej rzeczywistości. To mogolskie zainteresowanie obiektywnym zróżnicowaniem i ludzką indywidualnością było radykalnym odejściem zarówno od tradycji muzułmańskiej, jak i indyjskiej, które zajmowały się raczej tym co uniwersalne niż partykularne. Równie nowa była idea że indywidualne artystyczne style powinny być uważane za rozpoznawalne i istotne. Jednak już pod koniec panowania Dżahangira w ramach mogolskiej sztuki stał się widoczny inny, bardziej tradycyjny kierunek. W obrazach takich jak Dżahangir przedkłada towarzystwo sufickiego szajcha nad królów Bićitra (Freer, F1942.15a) ważniejsze niż opisywanie racjonalnego, naturalnego świata, staje się obrazowa symbolika i cesarski rytuał.