Personifikacje nie są również alegoriami w ścisłym znaczeniu tego słowa. To, że bywają traktowane jako alegorie wynika z tego, że (zwłaszcza personifikacje będące prozopopejami) współtowarzyszą one alegoriom w sztuce średniowiecznej, ich duża liczba jest wynikiem tej samej postawy intelektualno-estetycznej, alegoryzmu średniowiecznego. Mimo tych wspólnych źródeł typowej dla personifikacji i alegorii estetyki z punktu widzenia klasyfikacji figur retorycznych personifikacja i alegoria to dwie różne figury. Wspólne dla alegorii i personifikacji jest to, że obydwie próbują w formie zmysłowego wyobrażenia przedstawić znaczenie słów lub odwrotnie, zmysłowym wyobrażeniom i przedmiotom realnym nadają znaczenie abstrakcyjne, powszechne, uogólnione. W alegoriach zachodzi jednak przy tym nie występujące w personifikacjach nadbudowanie znaczenia drugiego stopnia nad znaczeniem dosłownym – to nadbudowane znaczenie należy dopiero odszyfrować, czyli poddać procedurze alegorezy. Odszyfrowanie znaczenia nadbudowanego wymaga pewnego zasobu erudycji, gdyż nie jest ono związane ze znaczeniem pierwotnym bezpośrednio, ale tylko na mocy występujących w kulturze i tradycji literackiej utrwalonych skojarzeń i wzorów. Tak np.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Personifikacja · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.