Po lewej stronie są zabudowania wiejskie z wysokimi dachamiW odróżnieniu od niektórych współczesnych mu malarzy, Chełmoński unikał powierzchownej idealizacji wsi. Jego przedstawienia nie miały charakteru egzotyzującego, lecz odznaczały się głębokim zrozumieniem tematu i osobistym zaangażowaniem. W swoich pracach potrafił łączyć elementy fantazji, nastrojowości i symboliki, co widoczne jest m.in. w obrazie Rusałki. Równocześnie tworzył obrazy odwołujące się do wiejskiej religijności i ludowego zaangażowania w walkę o niepodległość (Modlitwa przed bitwą. Racławice).
W warstwie formalnej Chełmoński konsekwentnie wpisywał postać chłopa w pejzaż – jako figurę integralną z naturą, nierozerwalnie z nią związaną zarówno fizycznie, jak i symbolicznie. Chętnie wykorzystywał krajobraz jako tło nastrojowe, preferując kompozycje horyzontalne z niską zabudową i dominantą przyrody. Chłop w jego malarstwie był częścią rytmu natury – podporządkowany cyklom pór roku, dnia i nocy oraz zmianom pogodowym.
Chełmoński jawi się jako artysta głęboko zaangażowany społecznie, choć