Własność środków produkcji w zależności od teorii socjalistycznej może mieć różne formy: własność publiczną zarządzaną przez aparat państwowy, bezpośrednią własność użytkowników poprzez spółdzielnie pracownicze, lub wspólną własność całego społeczeństwa, z zarządzaniem delegowanym do użytkowników i operatorów środków produkcji. mały|Albert Einstein był zwolennikiem ekonomii socjalistycznej, co wyraził w eseju Po co nam socjalizm? z 1949. Zarządzanie działalnością przedsiębiorstw opiera się na samorządności i samodzielności pracowniczej, z równym udziałem wszystkich w podejmowaniu decyzji, co ma na celu maksymalizację autonomii zawodowej. W socjalistycznym modelu organizacyjnym likwiduje się hierarchie władzy, pozostawiając jedynie hierarchię opartą na wiedzy technicznej. Każdy członek przedsiębiorstwa ma prawo uczestniczyć w podejmowaniu decyzji oraz w określaniu celów działalności. Ich realizacja leży po stronie specjalistów technicznych, tworzących koordynującą hierarchię odpowiedzialną za opracowywanie planów działania.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Ekonomia socjalistyczna · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.