Choć motyw alienacji pojawia się w całym dorobku Marksa, to szczególnie obszernie został on rozwinięty w jego wczesnych pracach, zwłaszcza w Rękopisach ekonomiczno-filozoficznych z 1844 oraz w późniejszych notatkach do Kapitału, znanych jako Grundrisse. Marks czerpał inspirację z filozofii Georga Wilhelma Friedricha Hegla oraz z dzieła Ludwiga Feuerbacha Istota chrześcijaństwa (1841).
Formy alienacji W pismach z wczesnych lat 40. XIX wieku Marks używa niemieckich terminów Entfremdung („wyobcowanie” lub „alienacja”, od fremd – „obcy”) oraz Entäußerung („zewnętrznienie” lub „wyrzeczenie się”), by opisać nienaturalne, wrogie oddzielenie bytów, które powinny pozostawać w jedności.
Karol Marks o alienacji pracy napisał w Rękopisach ekonomiczno-filozoficznych m.in.:
Cztery formy alienacji W Rękopisach ekonomiczno-filozoficznych Karol Marks wyróżnił cztery formy alienacji: