Od produktu pracy – odnosi się do sytuacji, w której pracownik w warunkach kapitalistycznych nie ma kontroli nad finalnym efektem swojej pracy. W przeciwieństwie do tradycyjnego rzemiosła, gdzie jednostka tworzy produkt od początku do końca, w systemie kapitalistycznym proces produkcji jest zorganizowany w sposób zmechanizowany i podzielony, a pracownik wykonuje jedynie wyspecjalizowaną, często powtarzalną czynność w ramach większego procesu. Produkt pracy staje się wówczas bytem obcym wobec samego twórcy – nie odzwierciedla jego indywidualności ani twórczych zdolności. Pracownik nie identyfikuje się z efektem swojej pracy, który powstaje nie z myślą o jego potrzebach, lecz jako towar przeznaczony na sprzedaż, służący zaspokojeniu interesów właścicieli środków produkcji. Praca traci tym samym charakter samorealizacji, stając się środkiem do osiągnięcia jedynie ekonomicznego przetrwania. Od procesu pracy – odnosi się do utraty kontroli pracownika nad przebiegiem własnej aktywności zawodowej w warunkach kapitalizmu. Pracownik nie ma swobody wyboru, kiedy, jak i nad czym pracuje – rytm, charakter oraz treść pracy są określane przez pracodawcę.