Natomiast na dawnym terenie poklasztornym w 1880 roku zbudowano neogotycki ratusz, pełniący obecnie funkcję siedziby władz miejskich.
Przeorowie Wśród przeorów klasztoru wymienianych przez Steinbrücka w jego dziele poświęconym klasztorom Pomorza znajdują się: (1288–1299), (1299, 1322), (1333), (1359, 1364), (1394), (1429) oraz (1460, 1476).
Uposażenie Klasztorowi powierzono prawo patronatu nad najważniejszymi świątyniami Wolina: kościołem św. Mikołaja, kościołem św. Jerzego oraz nad położonym poza murami kościołem św. Michała. Ponadto zakon posiadał prawa patronackie nad kościołami wiejskimi w Uninie, Sibinie, Ładzinie i Kołczewie, które zobowiązane były do corocznego uiszczania na jego rzecz opłat rekognicyjnych. Klasztorowi w Wolinie książę Bogusław nadał również wieś Płocin (), którą wcześniej posiadał z Wicka, a także kilka domów mieszkalnych w samej miejscowości. Ponadto klasztor otrzymał prawo do trzech połowów ryb w cieśninie Dziwna między Wolinem a Dargobądzem oraz do trzech wielkich połowów przy użyciu sieci w "Wielkim Zalewie". w dziele , podaje, że wydano zarządzenie, że żaden inny zakon nie może osiedlić się w mieście ani poza nim bez wiedzy klasztornego prowizora.