W latach 1915–1919 siostra Zofia pracowała w szczebrzeskim szpitalu. Władze austro-węgierskie i niemieckie nie robiły żadnych przeszkód z powodu habitu mniszego prawosławnej pielęgniarce. Siostra Zofia podczas wojny opiekowała się ponad 20.000 chorych osób. W 1917 zakaziła się tyfusem plamistym na skutek rozprzestrzeniającej się epidemiiTamże, s. 368 – 371..
20 października 1919 posadę dyrektora szpitala objął doktor Zygmunt Klukowski. Pod jego kierownictwem siostra Zofia pracowała do 1 października 1931. Wówczas zachorowała na zapalenie opon mózgowych. W wyniku powikłań wymagała szpitalnej opieki. Wydział Powiatowy Sejmiku Zamojskiego przyznał jej stałą emeryturę i zgodę na stałe zamieszkanie w pomieszczeniach szczebrzeskiego szpitalaTamże, s. 357..