Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku jako oficer zawodowy. 1 czerwca 1921 pełnił służbę w Oddziale V Sztabu Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie, a jego oddziałem macierzystym był 40 pułk piechoty w garnizonie Lwów. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 1514. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Później został przeniesiony do 55 pułku piechoty w Lesznie. 19 stycznia 1927 pełnił służbę na stanowisku adiutanta 55 pułku piechoty. 18 lutego 1928 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1928 stopień majora w korpusie oficerów piechoty i 137. lokatą. W kwietniu tego roku został przeniesiony do kadry oficerów piechoty z równoczesnym przydziałem do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr I w Warszawie na stanowisko referenta Przysposobienia Wojskowego w Okręgowym Urzędzie Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego. W marcu 1931 został przeniesiony do 86 pułku piechoty w Mołodecznie na stanowisko dowódcy I batalionu. Na stopień podpułkownika został awansowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1936 i 27. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Po awansie został przeniesiony do 26 pułku piechoty w Gródku Jagiellońskim. Był jednym z założycieli „Wojskowego Klubu Sportowego Gródek Jagiell.”, stowarzyszenia zarejestrowanego 12 marca 1937 w Lwowskim Urzędzie Wojewódzkim”.