Relokacja nastąpiła na końcu 1987 r do Strefy Przemysłwoej Novi Sad, 19 Novosadskog partizanskog odreda Road, Novi Sad, z halą produkcyjną pomieszczeniem o powierzchni 15 000 m² wyposażoną w nowoczesny park maszynowy, zatrudnieniem rzędu 700 pracowników i produkcją 700 pojazdów rocznie. Zakłady te od 1986 r wytwarzały nową serię autobusów miejskich i podmiejskich, TAM 260A o długości 12 m i 260 konnym silnikiem chłodzonym powietrzem. Przegubowy wariant pojawił się dwa lata później, TAM 260 A 180. Eksport pojazdów odbywał się do m.in. Niemiec, Syrii (na podwoziu FAP), Arabii Saudyjskiej. Od 1987 r zakłądy nazywały się TAM-Autokaroserija.
Rozpad TAM, powstanie Neobus i bankructwo mały|Model Leyland National stał się wzorcem do zaprojektowania autorskiego nadwozia Autokaroseriji dla podwozi Volvo B59 .
Rozpad Jugosławii przyczynił się do upadku koncernu TAM, straty pozycji rynkowej i sankcji ze strony ONZ. Autokaroserija przekształciła się w firmę Neobus. Głównym profilem produkcji stała się modernizacja starych pojazdów przy niewielkiej liczbowo produkcji nowych z uwagi na niedobór środków finansowych wielu przedsiębiorstw komunikacyjnych na wymianę taboru.