Podczas rządów tego mistrza Zakon zawarł zawieszenie broni z wielkim księciem Witoldem w wyniku czego siły Inflanckiej gałęzi Zakonu krzyżackiego nie wzięły udziału w bitwie pod Grunwaldem w 1410.

Równolegle do krucjat przeciwko lokalnym wodzom i sąsiednim państwom Zakon zaangażował się w długotrwałą Wojnę domową przeciwko inflanckim biskupstowm i Rydze.

Słabnięcie Zakonu, wojny z Moskwą (1410–1525) W 1410 Krzyżacy zostali pokonani w Bitwie pod Grunwaldem przez siły polsko-litewskie i ich sojuszników i byli zmuszeni zrzec się Żmudzi. Krzyżacy w Prusach znaleźli się pod rosnącym wpływem Polski. Zgodnie z Pokojem melneńskim w 1422 Zakon Inflancki zrzekł się południowych części Kurlandii [łot. Kursa], Semigalii oraz SeloniiNajprawdopodobniej chodzi tu o tereny dawniej zaliczane do tych krain, które dzisiaj znajdują się na terytorium Litwy. W szczególności chodzi o tzn. Ceklis i Megavę będące do Pokoju mełneńskiego częścią Kurlandii., które zostały wcielone do Wielkiego Księstwa. 1 września 1435 Zakon Inflancki poniósł wielką klęskę w bitwie pod Wiłkomierzem. Mistrz krajowy Franke Kerskorf poległ. Ta klęska spowodowała, że osłabiony militarnie Zakon podpisał "przyjacielskie porozumienie" (eiine fruntliche eyntracht) z inflanckimi biskupami i głównymi miastami w Inflanckim Landtagu 4 grudnia 1435 tworząc Konfederację Inflancką.