ponadto kolej woziła towary, głównie drewno. Dopuszczono też ruch nocny. W 1933 roku uruchomiono również ruch pasażerski na linii do Mahócy. Długość linii LÁEV pod koniec lat 30. wynosiła 36,3 km, w tym było 10 stacji i 26 przystanków. Kolej miała pięć parowozów, trzy wagony motorowe, 14 wagonów pasażerskich i 91 towarowych. W 1940 roku przedłużono linię boczną z Mahócy do osady Taksalápy (3,8 km). Pod koniec II wojny światowej kolej działała do 14 listopada 1944 roku, pełniąc istotną rolę przy dowozie drewna opałowego i węgla do miasta. Po przejściu frontu i zdobyciu Miszkolca przez Armię Czerwoną, już 12 grudnia 1944 roku ruch został wznowiony, pomimo zniszczeń.
Lata 1945–2000 Po wojnie w latach 1945–1947 kolej została odbudowana z uszkodzeń. Linię boczną w 1948 roku przedłużono do osady Farkasgödör-Örvénykő, wydłużając ją do 17 km, lecz dopiero w 1962 roku wznowiono na niej ruch pasażerski. Sieć kolei liczyła maksymalnie ok. 50 km długości. W 1954 roku na kolei wprowadzono dwie pierwsze lokomotywy spalinowe (typu C-50), a od 1961 roku lokomotywy spalinowe z przekładnią hydrauliczną Mk48. Dopiero w 1972 roku wycofano natomiast z ruchu parowozy.