Otrzymywanie Wodę laurowiśniową otrzymywano ze świeżych (całych, rozdrobnionych lub rozdrobnionych i zmiażdżonych) liści wawrzynowiśni (łac. Folium Laurocerasi) zebranych od maja do września i ewentualnie uprzednio namoczonych w wodzie, poddanych procesowi destylacji z parą wodną, używając do tego celu retorty.
Podczas procesu destylacji z parą wodną dochodziło do hydrolitycznego rozpadu glikozydów cyjanogennych, inaczej nazywanych nitrylozydami, zawartych w liściach i uwolnienia cyjanowodoru, który przechodził do fazy wodnej.
Proporcje, według farmakopei brytyjskiej, wynosiły: 320 gramów świeżych liści i 1 litr wody, z których należało otrzymać 400 mililitrów destylatu. Po wytrząśnięciu i ewentualnym przefiltrowaniu należało oznaczyć moc otrzymanego destylatu (cyjanowodór występował w nim w zmiennych ilościach) i ewentualnie dodać do niego kwasu cyjanowodorowego lub rozcieńczyć go wodą destylowaną, aby stężenie wynosiło 0,1%. Zawartość cyjanowodoru oznaczało się metodą miareczkowania uzyskanego roztworu w środowisku alkalicznym przy użyciu azotanu srebra.