Po powrocie do Chin rozpoczęła karierę prawniczą, otwierając wspólnie z Wei Daomingiem kancelarię prawną we francuskiej dzielnicy Szanghaju. Dzięki doświadczeniu z prawem europejskim szybko zdobyła renomę w lokalnych strukturach prawnych. W 1927 Wang Chonghui, którego poznała w trakcie studiów w Paryżu, mianował ją zastępczynią sędziego Stałego Trybunału Sprawiedliwości Międzynarodowej w Hadze. Później została również mianowana przewodniczącą jednego z sądów w Koncesji Francuskiej (dzielnicy francuskiej) w Szanghaju. Gdy w maju 1927 Wei Daoming został powołany na stanowisko sekretarza generalnego ministerstwa sprawiedliwości, zostali zmuszeni do zamknięcia swojej wspólnej kancelarii prawnej. Pobrali się w sierpniu 1927.
W 1928 została wysłana jako przedstawicielka władz z Nankinu do Francji, gdzie miała za zadanie uzyskać pomoc francuskich władz w związku z szybko zmieniającą się sytuacją w Chinach. W trakcie podróży towarzyszył jej mąż, ponieważ Zheng była w ciąży (jej syn urodził się w maju 1928 w Paryżu). Po narodzinach syna powróciła do Chin przez Stany Zjednoczone. W listopadzie 1928 Hu Hanmin mianował ją członkinią Izby Ustawodawczej. Wspólnie z Song Meiling, żoną Czang Kaj-szeka, były jedynymi kobietami w tym organie. W Izbie zasiadała do 1931.