Konfrontacja w marcu 1918 roku została wywołana incydentem z parowcem „Ewelina”. 27 marca 1918 roku pięćdziesięciu byłych żołnierzy Kaukaskiej Dywizji Kawalerii przybyło do Baku na tym statku, aby wziąć udział w pogrzebie swojego kolegi Mameda Tağıyeva, syna znanego azerbejdżańskiego magnata naftowego i filantropa, Mirzy Tağıyeva. Mamed Tağıyev zginął w potyczce z siłami rosyjsko-ormiańskimi w Lenkoranie Kiedy żołnierze wrócili na pokład „Eweliny”, aby wypłynąć z Baku 30 marca 1918 roku, bolszewicy otrzymali informację, że muzułmańska załoga statku była uzbrojona i czekała na sygnał do buntu przeciwko nim. Chociaż raport nie miał żadnych podstaw, bolszewicy na jego rozbroili załogę, która próbowała stawiać opór. Inne źródła twierdzą, że [przypisy 3] Azerowie byli zaniepokojeni rosnącą siłą militarną Ormian w Baku i wezwali na pomoc jednostki Kaukaskiej Dywizji Kawalerii w Lenkoranie. Ich przybycie wywołało wielkie zaniepokojenie zarówno wśród bolszewików, jak i Ormian. Kiedy wysłano urzędników na nabrzeże, aby spróbowali ustalić ich zamiary, zostali oni przywitani ogniem, a wielu z nich zginęło. Ostatecznie przybysze zostali rozbrojeni przez liczniejsze siły bolszewickie, ale gdy 1 kwietnia przybyły kolejne jednostki Kaukaskiej Dywizji Kawalerii, jak ujął to MacDonell, „kocioł bakijski wykipiał”.