Gil-Robles skutecznie wykorzystał prawo antystrajkowe do prowokowania i rozbijania związków zawodowych, jeden po drugim. Próby odebrania lokalnych rad spod kontroli socjalistów doprowadziły do strajku generalnego, który został brutalnie stłumiony, poprzez aresztowanie czterech deputowanych i inne poważne naruszenia artykułów 55 i 56 hiszpańskiej konstytucji.
26 września 1934 roku rząd mniejszościowy został zastąpiony przez gabinet, w którego skład weszli członkowie RRP i trzech CEDA. Strajk generalny Unión General de Trabajadores (UGT) na początku października 1934 roku został szybko stłumiony w większości regionów Hiszpanii. Gen. Francisco Franco objął nieformalne dowództwo nad działaniami zbrojnymi tłumiącymi powstanie górników Asturii w 1934 roku, podczas którego strajkujący robotnicy zajęli kilka miast i stolicę prowincji. W ciągu dziesięciu dni około 30 000 robotników zostało wezwanych do broni. Żołnierze Franco, niektórzy sprowadzeni z hiszpańskiej Armii Afryki, dopuścili się makabrycznych czynów, zabijając mężczyzn, kobiety i dzieci oraz przeprowadzając doraźne egzekucje po odbiciu głównych miast Asturii. Zginęło ok. 1000 robotników i ok. 250 żołnierzy sił rządowych, co oznaczało faktyczny upadek idei Republiki Hiszpańskiej. Nastąpiły miesiące odwetu i represji, a wobec więźniów politycznych stosowano tortury.