Te przełomowe wydarzenia zainspirowały prawicę do zrezygnowania z polityki parlamentarnej. Monarchista José Calvo Sotelo zastąpił Gil-Roblesa z CEDA na stanowisku lidera prawicy w Kortezach. CEDA przekazała swój budżet na kampanię gen. Emilio Moli. Jednocześnie komuniści szybko przejęli szeregi organizacji socjalistycznych, co przeraziło klasę średnią. Kilku generałów zdecydowało o konieczności wymiany rządu, aby zapobiec rozpadowi Hiszpanii, ponieważ gardzili oni zawodowymi politykami.
Przygotowania Po wyborach z 18 stycznia 1936 roku rząd republikański zimą i wiosną tego roku stanął przed licznymi wyzwaniami, z których jednym z najważniejszych było balansowanie między zagrożeniem ze strony lewicowych związków zawodowych a dążeniami prawicowego wojska. W rezultacie Azaña podjął się o przeniesieniu podejrzanych generałów na poboczne stanowiska, zamiast ich zwolnienia. Franco został zwolniony ze stanowiska szefa sztabu i przeniesiony do dowodzenia garnizonem na Wyspach Kanaryjskich. Gen. Goded został zastąpiony na stanowisku Inspektora Generalnego i mianowany naczelnikiem Balearów. Gen. Mola został przeniesiony z dowództwa Armii Afryki na stanowisko dowódcy garnizony Pampeluny w Nawarze. Pozwoliło to Moli kierować powstaniem na kontynencie, choć relacje między nim a przywódcami karlistów były problematyczne. Gen.