Koło kościoła pod wezwaniem świętego Aleksandra marsz Szkoły Bombardierów zakończył się. Wpadli w ręce oddziałów wiernych KonstantemuS. Barzykowski, dz. cyt., t. 1, s. 304; R. Łoś, dz. cyt., s. 130; W. Tokarz, dz. cyt., s. 238; Z. Gnat-Wieteska, Gwardie Honorowe, gwardia królewsko-polska i oddziały przyboczne w latach 1806-1831, Warszawa 2002, s. 88.. Tak tę scenę zapamiętał Władysław Zamoyski: "Pułk strzelców ruszył ku miastu. Szli na czele jenerał Krasiński, dowódca gwardyi, i jenerał Kurnatowski, dowódca tego pułku, ja przy nich. Zaledwo doszliśmy do św. Alexandra z zamiarem wnijścia na Nowy Świat, kiedy dano znać, że Mazowiecką ulicą ku św. Alexandrowi maszeruje baterya bombardyerów pod kapitanem Nieszokociem. Było mniemanie, że i ta baterya, tak jak strzelcy konni, nie wiedząc o spisku, udaje się pod rozkazy w. xsięcia. [...] Czoło naszej kolumny zwróciło się ku nim w ulicę Mazowiecką. [...] Gdy się oba czoła oddziałów zetknęły, widoczne było zobopólne zadziwienie. [...] Artylerzyści nawzajem, z zachowanego między strzelcami porządku i ubrania zwykłego przy wystąpieniu, co więcej, z obecności na ich czele dowódców, znanych z uległości dla w. xsięcia, wnet spostrzegli zapewne, że wpadli między nie należących do spisku, że dostali się jakby w niewolę.