Commonwealth director of navigation), piastując to stanowisko do przejścia na emeryturę 19 lutego 1949 roku.

W 1921 roku na Willis Island na Morzu Koralowym założył stację ostrzegania przed cyklonami.

W latach 1929–1930 wziął urlop i uczestniczył w British Australian and New Zealand Antarctic Research Expedition (BANZARE) z Mawsonem, dowodząc statkiem „Discovery” podczas pierwszego rejsu ekspedycji na Antarktydę. Poróżnił się z Mawsonem w sprawie trasy rejsu – martwił się ograniczonymi zapasami węgla i marną żeglownością statku. Ponadto rościł sobie prawo do prowadzenia programu badań oceanograficznych, co Mawson uważał za prerogatywę dowódcy wyprawy. Wskutek konfliktu z Mawsonem Davis zrezygnował z uczestnictwa w ekspedycji po pierwszej wyprawie.

Po II wojnie światowej W latach 1947–1962 Davis był członkiem australijskiego komitetu doradzającego w zakresie bieżącej polityki i działań na Antarktydzie. W latach 1945 i 1946 był przewodniczącym Royal Society of Victoria.

Davis zmarł na raka płuc 8 maja 1967 roku w Toorak, dzielnicy Melbourne. Nigdy nie założył rodziny. Uznawany był – zarówno przez Shackletona, jak i przez Mawsona – za najbardziej doświadczonego nawigatora wód antarktycznych. Z uwagi na swoje chłodne obycie dorobił się przydomka Gloomy (dosł.