Film dokumentalny kończy się opisem próby zabójstwa Masao Muramoto podjętej przez K. Okuzakiego pod koniec 1983 roku. M. Muramoto był byłym pułkownikiem Cesarskiej Armii Japońskiej, który rzekomo nakazał stracenie dwóch wspomnianych wcześniej żołnierzy na Nowej Gwinei. K. Okuzaki, uzbrojony w pistolet, przybył do domu byłego dowódcy, nie zastawszy go jednak, postrzelił i zranił jego syna – Kazunori Muramoto. Przed próbą zabójstwa skontaktował się z K. Harą, pytając, czy chciałby sfilmować morderstwo. Reżyser nie chciał jednak tego nagrywać i zignorował prośbę K. Okuzakiego, a wydarzenie to zostało przedstawione w filmie dokumentalnym jedynie poprzez nagłówki gazetŁukasz Mańkowski, The Violence of Privacy: A Conversation with Kazuo Hara, „Senses of Cinema", nr 97, 2021.. Po ucieczce z miejsca zbrodni i kilku dniach ukrywania się, sprawca zgłosił się na policję. Po aresztowaniu przyznał się, że planował zabić jeszcze cztery osoby i ostatecznie został skazany na 12 lat więzieniaR. Aquino, dz. cyt..