(okrążeni w dżungli żołnierze japońscy, cierpiący głód, mieli zjadać zarówno swoich zabitych kolegów, jak i tubylców).
W marcu 1983, po przekupieniu indonezyjskich władz, K. Okuzaki wraz z ekipą filmową udał się na Nową Gwineę (gdzie obcokrajowcy nie mieli wstępu z powodu trwającego konfliktu między Indonezją a Ruchem Wolnej Papui) w celu nakręcenia ujęć, mających się znaleźć w dokumencie. Choć udało im się nakręcić materiał filmowy, został on skonfiskowany przez indonezyjskiego funkcjonariusza na lotnisku, przed ich odlotem do Japonii. Po powrocie twórcy filmu skontaktowali się z japońskim Ministerstwem Spraw Zagranicznych i podjęli próbę odzyskania nagranych taśm. Jednak ich wysiłki zakończyły się niepowodzeniem, gdy po kolejnym aresztowaniu K. Okuzakiego (patrz poniżej) media poinformowały, że wysłał on list z pogróżkami do prezydenta Indonezji Mohameda Suharto, a także rozważał zabicie indonezyjskiego urzędnika konsularnegoR. Aquino, dz. cyt..