Alhucemas, siedziba plemienia Kabile z Beni Ouriaghel, do którego należał Abd el-Krim, była centrum trwającego powstania Rifian. Wszystkie hiszpańskie operacje lądowe, w tym katastrofa pod Annual w 1921 roku, miały na celu zajęcie Alhucemas, ale wszystkie zakończyły się niepowodzeniem, głównie z powodu nadmiernie rozciągniętych linii zaopatrzeniowych. Pierwsze plany desantu pod Alhucemas, mające jednak bardziej charakter działań sił pokojowych niż bojowych, zostały opracowane już w 1911 i 1913 roku przez gen. Francisco Gomeza Jordanę.
Operacja początkowo zakładała desant 18 000 ludzi (choć ostatecznie wylądowało ich 13 000), w celu stworzenia bazy operacyjnej w rejonie Alhucemas i pokonania sił Rifian szacowanych na 11 000 bojowników. Akcja ta była pierwszą operacją desantową z udziałem Hiszpanii w czasach nowożytnych i wzbudziła obawy hiszpańskich władz. Jakby tego było mało, teren utrudniał przeprowadzenie ataku, a poza tym był dobrze znany Rifianom. Świadomy ryzyka, Primo de Rivera starannie zaplanował desant.