W rozporządzeniu Prezydenta RP z 1927 roku określono podstawowe sposoby ochrony roślin przed chorobami i szkodnikami. Przede wszystkim wprowadzono zakaz sprowadzania z zagranicy, wywożenia poza kraj oraz przewożenia przez terytorium Polski roślin chorych, zarażonych szkodnikami lub podejrzanych o ich obecność. Zakaz obejmował również same szkodniki oraz wszelkie przedmioty mogące stać się źródłem rozprzestrzeniania chorób roślin. Ponadto ustalono szczegółowe wymogi dotyczące zarówno samych roślin, jak i ich opakowań oraz sposobu transportu. Dodatkowo wyznaczono specjalne stacje graniczne, przez które mógł odbywać się przewóz roślin, aby zapewnić skuteczną kontrolę i ochronę krajowego rolnictwa.
Ochrona roślin w gospodarstwach rolnych Ochrona roślin w gospodarstwach rolnych polegała na ścisłym przestrzeganiu przepisów, które miały na celu zapobieganie rozprzestrzenianiu się chorób i szkodników. Władze nakładały na rolników obowiązek wykonywania określonych czynności w wyznaczonym terminie. Dotyczyło to przede wszystkim oczyszczania i odkażania gruntów, które były już zainfekowane lub znajdowały się w strefie zagrożenia. Podobne działania obejmowały również pomieszczenia gospodarcze i urządzenia, w których znajdowały się rośliny chore, zniszczone przez szkodniki lub takie, które mogły budzić podejrzenie zakażenia.