Obowiązek ten rozszerzał się także na wszelkie przedmioty mogące stać się źródłem rozprzestrzeniania się chorób i szkodników.
Rolnicy byli zobowiązani do stosowania ograniczeń w wykorzystywaniu roślin chorych lub zainfekowanych, a także do przestrzegania zakazów dotyczących niektórych sposobów ich oczyszczania czy przerobu. Istniał również całkowity zakaz przewożenia i przenoszenia roślin, na których stwierdzono oznaki choroby lub obecność szkodników. Możliwość transportu takich roślin uzależniano od spełnienia dodatkowych warunków określonych przez władze. Ponadto osoby zajmujące się handlem roślinami musiały posiadać odpowiednie świadectwa zdrowotności lub dokumenty potwierdzające miejsce ich pochodzenia. Wszystkie te działania miały na celu skuteczną ochronę upraw przed chorobami i szkodnikami, a tym samym zabezpieczenie produkcji rolnej.
Stosowane zakazy w ochronie roślin W ochronie roślin stosowano różne zakazy, m.in. zakaz uprawy określonych gatunków na terenach zainfekowanych lub zagrożonych chorobami. Nie wolno było także prowadzić upraw roślin, które mogły stanowić źródło rozwoju chorób i szkodników, chyba że spełniały warunki ustalone przez odpowiednie władze.