Obiekt a (objet petit a) – obiekt przyczyniający się do pragnienia (fr. cause du désir) – jest resztką tego, co uciekło z symbolizacji, niemożliwą do uchwycenia i zawsze utraconą. Jouissance często wiąże się z dążeniem do odzyskania tego utraconego obiektu, co, jako niemożliwe, prowadzi do frustracji i powtórzeń. Złożona relacja między podmiotem a jouissance, wynikająca z jej spotkania z obiektem a, stanowi podstawę dla późniejszych przeformułowań podmiotowości przez Lacana, zwłaszcza w Seminarium XI.
Jouissance a Ciało i Cierpienie Jouissance jest nierozerwalnie związana z doświadczeniem cielesnym. Nie jest ona jedynie abstrakcyjnym pojęciem, lecz realnym odczuciem, które manifestuje się w ciele poprzez stany odbierane zarówno jako intensywna przyjemność, jak i ból. To właśnie paradoksalny charakter jouissance pozwala, by cierpienie i dyskomfort stawały się jej źródłem, co może prowadzić do patologicznych form zadowolenia, takich jak samookaleczenia, uzależnienia czy perwersje. Wiele objawów neurotycznych, choć jawiących się jako źródło cierpienia, dostarcza podmiotowi tej specyficznej, ambiwalentnej satysfakcji.