Bitwa pod Lạng Sơn thumb|Francuscy jeńcy wojenni w Lạng Sơn, 9 marca 1945 Umocnienia Lạng Sơn składały się z szeregu kompleksów fortecznych, zbudowanych przez Francuzów w celu obrony przed ewentualną chińską inwazją. Główną twierdzą był Fort Brière de l’Isle. Wewnątrz stacjonował francuski garnizon, liczący prawie 4000 ludzi, w tym wielu Tonkijczyków, z oddziałami Francuskiej Legii Cudzoziemskiej. Gdy Japończycy odcięli wszelką łączność z fortami, zaprosili generała Émile’a Lemonniera, dowódcę regionu przygranicznego, na bankiet w kwaterze głównej japońskiej 22 Dywizji. Lemonnier odmówił udziału w tym wydarzeniu, ale pozwolił, aby część jego oficerów poszła za niego. Wszyscy zostali wzięci do niewoli, a wkrótce potem Japończycy zbombardowali Fort Brière de l’Isle i zaatakowali piechotą oraz czołgami. Małe forty na zewnątrz musiały bronić się w izolacji; przez pewien czas były nie do zdobycia, a Japończycy zostali odparci z poważnymi stratami. Następnego dnia podjęli kolejną próbę i udało im się zająć zewnętrzne pozycje. Ostatecznie główna forteca Brière de l’Isle została zdobyta po ciężkich walkach.