francuscy oficerowie zorganizowali ich w oddziały, ale odesłali do domu tych, dla których nie mieli broni.
W Hajfongu Japończycy zaatakowali koszary Bouet: kwaterę główną 1 Brygady Tonkińskiej pułkownika Henry’go Lapierre’a. Używając moździerzy i karabinów maszynowych, zajmowali kolejne pozycje, aż Lapierre nakazał przerwanie walki. Odmówił jednak podpisania rozkazów kapitulacji dla pozostałych garnizonów w tym rejonie. Spaleniu uległy również księgi kodowe, co oznaczało, że Japończycy musieli rozprawić się z pozostałymi garnizonami siłą.
W Laosie Wientian, Thakhek i Luang Prabang zostały zajęte przez Japończyków bez większego oporu. W Kambodży Japończycy w sile 8000 żołnierzy w ten sam sposób zajęli Phnom Penh i wszystkie większe miasta. Cały francuski personel w stolicach obu regionów został internowany lub w niektórych przypadkach stracony.
Japońskie ataki na Francuzów na granicy chińskiej były najcięższe. Jednym z pierwszych miejsc, które musieli zająć i gdzie zgromadzili 22 Dywizję, był Lạng Sơn, strategiczny fort w pobliżu granicy z Chinami.