Japończycy zażądali ich wydania, ale Decoux odmówił, a gen. Yuitsu Tsuchihashi, japoński dowódca na obszarze, postanowił działać. Tsuchihashi nie mógł już ufać Decoux w kwestii kontroli nad swoimi podwładnymi i poprosił o rozkazy z Tokio. Japońskie Naczelne Dowództwo niechętnie podchodziło do otwierania kolejnego frontu w i tak już trudnej sytuacji. Niemniej jednak nakazało Tsuchihashiemu postawienie Decoux ultimatum, które w przypadku odrzucenia miałoby oznaczać przejście do zamachu stanu. Dzięki przewrotowi, Japończycy planowali obalić administrację kolonialną i internować lub zniszczyć armię francuską w Indochinach. Następnie planowano utworzenie kilku przyjaznych rządów marionetkowych, które miały uzyskać poparcie rdzennej ludności.
Siły przeciwników Armia francuska Na początku 1945 roku francuska armia Indochin wciąż przewyższała liczebnie Japończyków w kolonii i liczyła około 65 000 ludzi, z czego 48 500 stanowili lokalnie zrekrutowani Tirailleurs Indochinois pod dowództwem francuskich oficerów. Pozostali to francuscy żołnierze regularnej armii kolonialnej oraz trzy bataliony Legii Cudzoziemskiej. Oddzielne siły rodzimych gardes indochinois (żandarmerii) liczyły 27 000 żołnierzy.