Pomimo przewagi liczebnej, od upadku Francji w czerwcu 1940 roku miejscowe siły nie były rotowane, a żołnierze byli przemęczeni. Dostawy zaopatrzenia pochodziły spoza Indochin. Do marca 1945 roku jedynie około 30 000 francuskich żołnierzy można było określić jako w pełni gotowych do walki, a pozostali służyli w garnizonach lub jednostkach wsparcia. Od czasu upadku ich władzy w Indochinach wojska francuskie były wykorzystywane przez Japończyków do tłumienia powstań ruchów nacjonalistycznych w Wietnamie, głównie Việt Minhu; Francuzi mieli już reputację represyjnych wobec tubylców, co utrudniało rekrutację z miejscowej ludności.
Armia japońska Na początku 1945 roku niedostatecznie liczebna japońska 38 Armia składała się z 30 000 żołnierzy, a w kolejnych miesiącach siły te zostały zwiększone o 25 000 ludzi sprowadzonych z Chin, Tajlandii i Birmy. Pomimo początkowej dysproporcji, zdyscyplinowane, dobrze wyposażone i zaprawione w bojach wojska japońskie miały znaczną przewagę nad francuskimi przeciwnikami jeszcze przed rozpoczęciem zamachu stanu.