Równocześnie z pierwszymi kursami tramwajowymi rozpoczęto również prace nad budową głównej linii tramwajowej, prowadzącej od ulicy Marysińskiej przez Jagiellońską (obecnie Kolińskiego) aż do stacji kolejowej Radegast (linię tę nazywano powszechnie „linia na Marysin”). Symultanicznie przystąpiono do wznoszenia kilku bocznych odgałęzień torowiska, m.in. przy ulicy Łagiewnickiej 63 i 45, a następnie także przy numerach 1/3 oraz 32. Dodatkowo prowadzono prace nad odcinkiem biegnącym w kierunku ulicy Jakuba. Dzięki tej rozbudowie sieć tramwajowa zyskała bezpośrednie połączenie z najważniejszymi zakładami produkcyjnymi getta oraz z dworcem Radegast, co znacząco zwiększyło wydajność transportu i skróciło czas przewozu towarów.
Początkowo za pomocą wagonów tramwajowych przewożono m.in.: surowce, żywność i gotowe wyroby między poszczególnymi częściami getta oraz z i do stacji kolejowej Radegast, przez którą przechodziła większość dostaw i wysyłek towarowych, jednak w czerwcu 1942 roku uruchomiono przewozy pasażerskie przede wszystkim dla pracowników fabryk. Komunikacja dla mieszkańców getta obejmowała trasę od Bałuckiego Rynku do krańcówki na Marysinie. Rozkład jazdy obejmował wyłącznie godziny poranne i wieczorne.