Działalność naukowa W Bibliotece Uniwersyteckiej w Poznaniu Kowalewicz związany był ze zbiorami specjalnymi, a szczególnie z Oddziałem Starych Druków. W okresie powojennym do bibliotek w całej Polsce napływały tzw. księgozbiory zabezpieczone – zarówno z bibliotek tzw. podworskich (należących przed wojną do arystokracji i ziemiaństwa), jak i bibliotek poniemieckich z tzw. Ziem Odzyskanych. Ponieważ w tym czasie Kowalewicz porządkował i katalogował te zbiory, przez jego ręce przeszło tysiące starych druków (ale również rękopisów, w tym średniowiecznych).
W działalności naukowej poświęcił się przede wszystkim mediewistyce, a szczególnie odkrywaniu, badaniu oraz wydawaniu nieznanych tekstów zarówno staropolskich, jak i łacińskich. Swoją pierwszą transliterację sporządził pod okiem Stefana Vrtela-Wierczyńskiego. Był to tekst Rozmyślania przemyskiego, a maszynopis Kowalewicza został wykorzystany podczas prac nad wydaną drukiem w latach 1998-2000 edycją Felixa Kellera i Wacława TwardzikaWiesław Wydra, Henryk Kowalewicz (1925-1981), [w:] Mediewiści. 4 (2016), s. 144.. Swój pierwszy artykuł opublikował w roku 1957Zebrane i opublikowane bibliografie Kowalewicza rozpoczynają się od roku 1957, gdy Kowalewicz opublikował wspólnie z Posadzym Inwentarz dóbr starostwa brzeskiego na Kujawach z roku 1494.